Pierre Siklos specjalizuje się w makroekonomii, ze szczególnym uwzględnieniem badań nad inflacją, bankami centralnymi i rynkami finansowymi. Prowadzi również badania w zakresie stosowanej analizy szeregów czasowych. Wyniki jego badań zostały opublikowane w wielu międzynarodowych czasopismach; pełnił również funkcję konsultanta w różnych instytucjach i bankach centralnych. Jego prace są szeroko cytowane w wielu podręcznikach z zakresu makroekonomii i ekonometrii. Pierre był również wykładowcą gościnnym na wielu uniwersytetach w Europie, Ameryce Północnej, Azji, a także w Australii i Nowej Zelandii. Jego badania były finansowane przez agencje krajowe i międzynarodowe. W 1999 roku był stypendystą programu Erskine Fellow na Uniwersytecie Canterbury w Nowej Zelandii, a w 2009 roku – stypendystą programu William Evans Fellow na Uniwersytecie Otago w Nowej Zelandii. W roku akademickim 2000–2001 Pierre pełnił funkcję profesora badawczego na Uniwersytecie Wilfrida Lauriera (WLU), w latach 2005–2014 był dyrektorem Centrum Badań Europejskich im. Viessmanna przy WLU, a w latach 2008–2023 członkiem Rady Polityki Pieniężnej im. C.D. Howe’a, gdzie obecnie pełni funkcję pracownika naukowego. W latach 2012–2018 był członkiem Komitetu Doradczego ds. Badań Czeskiego Banku Narodowego. W 2008 roku pełnił funkcję przewodniczącego Fundacji Bundesbanku ds. Międzynarodowej Ekonomii Monetarnej na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie w Niemczech, a w latach 2021–2022 był kierownikiem katedry Fondation France-Japon/Banque de France. Był profesorem ekonomii na Uniwersytecie Wilfrida Lauriera, a w 2022 r. uzyskał tytuł profesora emerytowanego. Jest profesorem gościnnym na Westfälische Wilhelms-Universität w Münsterze w Niemczech, pracownikiem naukowym Banku Rezerw Republiki Południowej Afryki oraz Uniwersytetu w Stellenbosch w RPA. Jest również członkiem Balsillie School of International Affairs.
