Białoruś była jednym z nielicznych postkomunistycznych krajów, które zrezygnowały z kompleksowych reform rynkowych i próbowały poprawić efektywność gospodarki za pomocą środków administracyjnych, pozostawiając mechanizmy rynkowe jedynie jako dodatkowe. Model gospodarczy Białorusi przeszedł kilka rewizji związanych z de-stacjonizacją i deregulacją, ale wciąż pozostaje zdominowany przez państwo. Artykuł analizuje cechy charakterystyczne białoruskiego systemu gospodarczego, zwłaszcza te związane z sektorem publicznym, oraz jego ewolucję po uzyskaniu niepodległości. W okresie post-sowieckim białoruska gospodarka przekształciła się z quasi-sowieckiego systemu opartego na własności państwowej, planowaniu państwowym i wsparciu dla nieefektywnych przedsiębiorstw w bardziej elastyczny model hybrydowy, gdzie sektor publiczny nadal pozostaje rdzeniem gospodarki. Przypadek Białorusi pokazuje, że obecnie nie ma odpowiedniej perspektywy teoretycznej, która mogłaby w niezmienionej formie zostać zastosowana do analizy tego typu systemu gospodarczego. Dlatego potrzebna jest nowa perspektywa oparta na istniejącym, ale zaktualizowanym podejściu lub podejściu multidyscyplinarnym, które uwzględnia dualizm białoruskiej gospodarki.
Powiązane publikacje
Brak wyników
Loading...
Dostarczamy rzetelnej wiedzy. Zapisz się do naszego newslettera.
