Strategia migracyjna Polski na lata 2025-2030 – komentarz ekspercki
-
Jan Bazyli Klakla
Dyrektor ds. migracji, polityki społecznej i współpracy rozwojowej
-
Oskar Chmiel
Starszy Analityk ds. Nauk Społecznych
Artykuły tego autora:
- Pracownicy migrujący do Polski z innych państw członkowskich Unii Europejskiej. Bariery, utrudnienia i możliwe kierunki działań
- Budowanie potencjału władz lokalnych i regionalnych w świetle Instrumentu na rzecz Ukrainy (Filar III)
-
Migracje Białorusinów do Polski i Unii Europejskiej. Krajobraz po sierpniu 2020 r.
Dziewiątego sierpnia 2020 r. w Białorusi odbyły się wybory prezydenckie, w których rządzący od 1994 r. Alaksandr Łukaszenka odniósł spektakularne zwycięstwo. Po wyborach rozpoczął swoją szóstą kadencję. Według sporej części białoruskiego społeczeństwa wyniki wyborów zostały sfałszowane. To przekonanie wywołało bezprecedensowe protesty: przez wiele miesięcy tłumy obywateli demonstrowały na ulicach stolicy kraju Mińska oraz innych miast … Continued
-
Agnieszka Kulesa
Główna badaczka ds. nauk społecznych
Artykuły tego autora:
- Pracownicy migrujący do Polski z innych państw członkowskich Unii Europejskiej. Bariery, utrudnienia i możliwe kierunki działań
- Budowanie potencjału władz lokalnych i regionalnych w świetle Instrumentu na rzecz Ukrainy (Filar III)
-
Badanie potencjału przedsiębiorczości białoruskich migrantów w UE
Ta analiza koncentruje się na białoruskiej migracji do UE, ze szczególnym uwzględnieniem przedsiębiorczości białoruskich migrantów.
- I. Strategia została przyjęta bez szerokich konsultacji społecznych i bez oparcia na liczbach czy analizach (pominięcie zamówionego raportu Komitetu Badań nad Migracjami PAN), co ogranicza jej wiarygodność.
- II. Język strategii i towarzyszące jej wypowiedzi medialne budują atmosferę zagrożenia, co stoi w sprzeczności z deklarowanymi celami integracyjnymi. Przedstawienie migrantów jako potencjalnego zagrożenia nie sprzyja budowaniu spójności społecznej, wręcz przeciwnie – może prowadzić do zwiększenia podziałów i trudności integracyjnych.
- III. Strategia jest bardzo ogólna, często nie określa jasnych kierunków ani narzędzi realizacji. Nie wskazuje źródeł finansowania swoich działań ani nie uwzględnia istniejących polityk publicznych, co ogranicza jej użyteczność i efektywność.
- IV. Propozycje instytucjonalne są niespójne i nie wskazują jasno, kto będzie odpowiedzialny za koordynację polityki migracyjnej. Brakuje uwzględnienia mechanizmów instancyjności postępowań oraz sądowej kontroli decyzji w sprawach migracyjnych.
- V. Strategia w zakresie dostępu do terytorium zapowiada pozytywne działania cyfryzacyjne i współpracę instytucjonalną, jednak wciąż brakuje konkretów dotyczących realizacji i dostępności tych rozwiązań.
- VI. Pomysł czasowego zawieszenia prawa do azylu jest niezgodny z prawem międzynarodowym i prawami człowieka, a także nieskuteczny – rozwiązaniem jest usprawnienie procedur azylowych, aby zapewnić ich sprawne egzekwowanie, zamiast stosowania barier prawnych.
- VII. Wprowadzenie licznych mechanizmów zamykających dostęp do rynku pracy migrantom jest wątpliwe zarówno pod względem zasadności, jak i w kontekście licznych wyjątków, które mogą łatwo stać się regułą, podważając sens całej struktury tych rozwiązań. Obietnice cyfryzacji, rewizji systemu oświadczeniowego i wprowadzeniu systemu punktowego są mało realistyczne, zwłaszcza bez dodatkowych środków na ich wdrożenie.
- VIII. Strategia skupia się na wprowadzaniu nowych barier dla studentów cudzoziemskich, zamiast na jasnej wizji umiędzynarodowienia polskiego szkolnictwa wyższego. Brakuje adekwatnego uwzględnienia potrzeb dzieci migrantów w polskich szkołach.
- IX. Strategia kładzie duży nacisk na wymagania wobec migrantów i ich dostosowanie do polskich norm, co w praktyce jest bardziej podejściem asymilacyjnym niż integracyjnym. Odpowiedzialność za integrację migrantów została w dużej mierze przerzucona na pracodawców, organizacje pozarządowe i samorządy. Zapowiedź różnicowania wsparcia dla osób z Ukrainy i pozostałych grup może prowadzić do dyskryminacji.
- X. Propozycje w zakresie obywatelstwa i repatriacji koncentrują się na stawianiu nowych barier, często bez wiarygodnego uzasadnienia. Dobry pomysł preintegracji zawiera równocześnie elementy sytuujące go bardziej jako barierę niż zasób dla potencjalnych migrantów, co utrudnia jego realizację jako elementu wspierającego integrację.
- XI. Strategie w zakresie kontaktu z diasporą oraz wsparcia dla polskich szkół za granicą zawierają dobre pomysły dotyczące zmiany podejścia i wsparcia, ale pozostają ogólnikowe, bez praktycznych wskazówek dotyczących ich wdrożenia i długofalowego planu współpracy.
Powiązane publikacje
Dziękujemy za dołączenie!
Będziesz informowany na bieżąco