Strategie oszacowywania i oceny usuwania dwutlenku węgla z oceanów (SEAO2-CDR)
-
Data:
6 cze 2023 - 30 mar 2027
-
Client:
-
Project duration:
06.06.2023 - ongoing
-
Partners:
Uniwersytet Cambridge (Wielka Brytania), Heriot Watt (Wielka Brytania), Uniwersytet w Lipsku (Niemcy), Kiloński Instytut Gospodarki Światowej (Niemcy), Uniwersytet w Lejdzie (Holandia), Centrum Badań Oceanicznych GEOMAR Helmholtz (Niemcy), CASE - Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych (Polska), Papieski Uniwersytet Comillas (Hiszpania), Uniwersytet LUISS (Włochy), Uniwersytet w Kilonii (Niemcy), Światowa Rada Oceanów (Francja)
-
Leader:
NOC (Wielka Brytania)
-
Coordinator:
Uniresearch (Holandia)
Autorzy
-
Karolina Zubel
Dyrektorka ds. Środowiska, Energii i Zmian Klimatu
Karolina Zubel jest Dyrektorką ds. środowiska, energii i zmian klimatu w CASE - Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych. Na tym stanowisku kieruje projektami badawczymi, pilotażowymi i wdrożeniowymi oraz przygotowywaniem zaleceń dotyczących polityki, koncentrując się w szczególności na adaptacji do zmian klimatu, odporności i zrównoważonym rozwoju miast. Jej praca w CASE jest silnie osadzona w perspektywie lokalnej i regionalnej, wspierając miasta i regiony w podejmowaniu wyzwań klimatycznych, środowiskowych i społeczno-gospodarczych poprzez innowacyjne podejście do zarządzania, mechanizmy finansowania i rozwiązania stosowane. Obecnie jest zaangażowana w projekty finansowane przez instytucje europejskie, w tym Komisję Europejską (w szczególności programy Horizon), Europejski Komitet Regionów i Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, a także regularnie publikuje artykuły poświęcone polityce.
Projekty tego autora:
- Przegląd polityki i przepisów dotyczących zmian klimatu oraz bezpieczeństwa i higieny pracy w Unii Europejskiej
- Badanie dotyczące „Roli władz lokalnych i regionalnych oraz współpracy zdecentralizowanej w niestabilnych warunkach: wykorzystanie inicjatywy z Nikozji w Libii”
- Badanie dotyczące „Skutków amerykańskich ceł na produkty rolno-spożywcze dla regionów UE”
-
Jan Bazyli Klakla
Dyrektor ds. migracji, polityki społecznej i współpracy rozwojowej
Projekty tego autora:
- Zostać czy odejść? Prawno-instytucjonalne uwarunkowania wczesnych karier naukowych
- Konflikty krajowe a współpraca międzynarodowa: Polityka migracyjna i bezpieczeństwo w relacjach polsko-niemieckich
- Bariery jakie napotykają pracownicy migrujący do Polski z innych państw UE
-
Marek Peda
Wiceprezes Zarządu
Projekty tego autora:
-
Środki dla miast i regionów na wsparcie transformacji energetycznej w obszarze Morza Śródziemnego
Rozpoczęta w lutym 2022 roku wojna w Ukrainie istotnie przekształciła krajobraz geopolityczny i nasiliła liczne wyzwania i napięcia w regionie Morza Śródziemnego. Konflikt ten uwydatnił podatność tradycyjnych źródeł energii oraz konieczność ponownej oceny strategii rozwoju energetycznego w regionie Morza Śródziemnego. Podobnie jak pandemia COVID-19, niepewności geopolityczne przekraczają granice i pokazują, że ten obszar jest … Continued
-
W poszukiwaniu mechanizmów łączących pseudo-przyczynowe narracje z rezultatami polityki: przypadek związku Handel-Rozwój-Migracja w podejściu UE do krajów Południowego Partnerstwa
Projekt będzie badać jakie mechanizmy przyczynowe łączą pseudo-przyczynowe narracje polityki z rezultatami polityki w obszarze Unii Europejskiej, dotyczącymi związków między handlem, rozwojem i migracją oraz jak to robią. Aby odpowiedzieć na to pytanie, projekt skoncentruje się na narracjach dotyczących rozwiązywania przyczyn migracji poprzez handel i współpracę rozwojową, tworzonych przez instytucje Unii Europejskiej w odniesieniu … Continued
-
Zwiększanie odporności gospodarczej Armenii, Gruzji i Mołdawii
Projekt będzie przeprowadzany w kontekście trwającej wojny w Ukrainie oraz coraz bardziej asertywnej regionalnej polityki Rosji, która będzie nadal wpływać na sytuację gospodarczą trzech analizowanych krajów poprzez różne kanały – handel towarami i usługami, przepływ migrantów pracujących, przepływy finansowe, uzależnienie energetyczne (wszystkie kraje są importerami energii), postrzeganie zagrożenie bezpieczeństwa itp. Nawet jeśli wojna na Ukrainie … Continued
-
Środki dla miast i regionów na wsparcie transformacji energetycznej w obszarze Morza Śródziemnego
-
Agnieszka Maj
Ekonomistka
Projekty tego autora:
- Nowe korytarze geopolityczne w południowym i południowo-wschodnim sąsiedztwie Europy: konsekwencje dla Unii Europejskiej
- Przegląd polityki i przepisów dotyczących zmian klimatu oraz bezpieczeństwa i higieny pracy w Unii Europejskiej
-
W jaki sposób władze lokalne i regionalne wspierają uznawanie i rozwój oznaczeń geograficznych na swoim terytorium
Celem badania będzie podsumowanie wsparcia udzielanego przez władze lokalne i regionalne na rzecz rozwoju oznaczeń geograficznych oraz ocena wdrożenia nowych rozporządzeń i przedstawienie zaleceń dotyczących sposobów, w jakie władze lokalne i regionalne mogłyby lepiej wspierać uznanie i rozwój oznaczeń geograficznych na swoim terytorium.
SEAO2-CDR to nowy, europejski projekt, którego celem jest zwiększenie naszej wiedzy na temat technik wychwytu i składowania dwutlenku węgla w oceanach (OCDR), ich skuteczności oraz skutków. Projekt jest realizowany pod przewodnictwem brytyjskiego Narodowego Centrum Oceanografii. Pracę trzynastu europejskich organizacji badawczych koordynuje Uniresearch. Zadaniem członków projektu będzie dostarczenie naukowych, ekonomicznych, prawnych, politycznych, społecznych i etycznych ekspertyz na temat OCDR.
Emisje dwutlenku węgla są jednym z głównych powodów globalnego ocieplenia – procesu, który wciąż nie został wyhamowany. Już teraz wzrost temperatur przybliża się do określonego w paryskim porozumieniu klimatycznym limitu 1,5°C. Ten poziom ocieplenia może zostać osiągnięty już w 2027 roku. Wciąż potrzeba kolejnych metod, które mogłyby przyczynić się do spowolnienia zmiany klimatu i przeciwdziałania jej. Jednym z możliwych rozwiązań są techniki usuwania CO2 (CDR), polegające na wychwycie gazu z atmosfery i górnych warstw oceanicznych, a następnie zmagazynowaniu go w skałach, zbiornikach pod powierzchnią ziemi lub w głębi oceanów. Według specjalnego raportu IPCC z 2019 roku, osiągnięcie celów porozumienia paryskiego wymagałoby usunięcia do 2100 roku tysiąca miliardów ton dwutlenku węgla. W tym kontekście poleganie na technikach CDR może budzić wątpliwości, jako że ich obecna skuteczność nie wystarcza na realizację planu IPCC, a możliwość korzystania z nich jest ograniczona kosztami, regulacjami prawnymi i dostępnością odpowiednich systemów monitorujących ich działanie. Pomimo to, stanowią one kluczowy element walki ze zmianami klimatu.
Jednym z możliwych wariantów jest strategia polegająca na składowaniu dwutlenku węgla w oceanach (OCDR). To rozwiązanie jest już wprowadzane w życie przez przedsiębiorstwa na całym świecie. Może ono polegać np. na zwiększaniu ilości CO2 przyswajalnej przez wody oceaniczne poprzez zapobieganie zakwaszaniu oceanów, zwiększaniu aktywności alg zużywających CO2 w procesie fotosyntezy, czy zatapianiu wodorostów w głębokich partiach oceanicznych, gdzie węgiel zostaje uwięziony w osadach dennych.
Celem projektu SEAO2-CDR jest uzupełnienie wiedzy technicznej na temat metod OCDR poprzez zdefiniowanie okoliczności, w których są one dobrym rozwiązaniem przy uwzględnieniu aspektów ekonomicznych i środowiskowych. Pomoże to na wypracowanie sposobów wspierania odpowiedzialnego i efektywnego stosowania OCDR oraz strategii monitorowania, zgłaszania i weryfikacji poziomów emisji przy wykorzystaniu nowoczesnych czujników.
Lider projektu: NOC (Wielka Brytania)
Koordynator projektu: Uniresearch (Holandia)
Partnerzy: Uniwersytet Cambridge (Wielka Brytania); Heriot Watt (Wielka Brytania); Uniwersytet w Lipsku (Niemcy); Kiloński Instytut Gospodarki Światowej (Niemcy); Uniwersytet w Lejdzie (Holandia); Centrum Badań Oceanicznych GEOMAR Helmholtz (Niemcy); CASE – Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych (Polska); Papieski Uniwersytet Comillas (Hiszpania); Uniwersytet LUISS (Włochy); Uniwersytet w Kilonii (Niemcy) i Światowa Rada Oceanów (Francja).
Finansowanie: Horyzont Europa
